bykon

Я смею сцвярджаць, што сярод людзей, якія жывуць, матэрыялістаў няма, акрамя тых няшчасных, каго прырода або жыццё абдзялілі розумам. Усякі чалавек вялікую частку свайго быцця жыве ў міры духоўным, нематэрыяльным. Ці думае ён, ці марыць, чытае кнігі або глядзіць кіно, ці кахае ён або будуе планы на будучыню, — ён лунае ў аблоках. Нават які-небудзь закаранелы атэіст-навуковец не гной лапатай з раніцы да ночы грабе, а гуляе формуламі, абстракцыямі і паняццямі, што вядома жа — не ад міру гэтага. Чым больш багаты ў чалавека ўнутраны мір, тым ён менш прывязаны да зямных рэчаў. Яно і зразумела: трэба развіваць то, чаго ў цябе больш, а ў нас усёткі розуму, духу больш, чым целу; творчасці і натхнення больш, чым жывёльных хаценняў. ;-)